Bostempels: in harmonie met de natuur, maar niet altijd

Bossen vormen voor boeddhisten de uitgelezen plaats om te mediteren en te reflecteren over dhamma en de relatie van de mens met de natuur. Thailand telt circa 6.000 bostempels. Veel daarvan bleken zich ineens in nationale parken en wildreservaten te bevinden, toen gebieden een beschermde status kregen.
De regels schrijven voor dat de monniken moeten helpen het land te conserveren en te herbebossen. Uitbreiding van tempels en andere gebouwen is verboden. Wie de regels overtreedt, dient het bos te verlaten. Althans in theorie, want de praktijk is taai.

In 1995 deed een nationale commissie onderzoek naar de tempels in beschermde gebieden. Ze bracht de bostempels in kaart en decreteerde dat na dat jaar geen nieuwe tempels mochten worden gevestigd. Overtreders zouden verwijderd worden. Maar de kwestie lag gevoelig en leidde nauwelijks tot ingrijpen.

In 2009 bleek het aantal bostempels te zijn toegenomen tot 6.000. Een plan om tempels in afwateringsgebieden en beschermde bossen te ontruimen, riep veel weerstand op. De toenmalige minister van Natural Resources and Environment bond in. Van hem hoefden ze niet weg, mits aan de regels zou worden voldaan. In december 2009 verleende het ministerie die 6.000 tempels officieel toestemming om in de bossen te blijven.

Amnaj Buasiri, adjunct-directeur-generaal van het National Office of Buddhism, zegt dat de meeste monniken in harmonie met de natuur leven. ‘Ze vernielen het bos en het milieu niet. En ze bevelen bosbehoud en herbebossing aan wanneer andere monniken de tempels bezoeken.’ Maar hij geeft toe dat zijn kantoor soms klachten ontvangt over nieuwe tempels en andere onregelmatigheden. Ambtenaren vragen altijd advies aan de Sangha Supreme Council en Amnaj’s kantoor. ‘Wij dringen er bij hen op aan juridische actie te ondernemen wanneer monniken de wet overtreden.’

Maar ambtenaren van het Forest Department staan daar niet om te springen. Ze begrijpen de innige band tussen het boeddhisme en het woud.‘Bosmonniken bestaan al sinds het Boeddha-tijdperk. Vroeger was het bos gewoon een bos zonder veel regels of veel restricties. Dus waren er geen problemen wanneer monniken op pelgrimstocht gingen of in de bossen verbleven. Maar de tijden zijn veranderd. Er zijn nu commissies met verantwoordelijkheden. We verzetten ons niet tegen hun autoriteit. Om het bos in te gaan of het te veranderen is toestemming nodig van de autoriteiten,’ aldus Buasiri.

Prateep Hempayak, hoofd van het wildreservaat Mae Nam Pachi in Ratchaburi, weet zeker dat oprechte bosmonniken in het het reservaat in harmonie met de natuur leven en dat ze helpen met bosbehoud en herbebossing. ‘Herbebossing door ambtenaren is altijd mislukt. De nieuwe aanplant wordt vernield of verbrand. Of dorpelingen claimen het herbeboste land. Door te preken, te onderwijzen en door hun daden, zijn de monniken erin geslaagd de mensen te leiden bij bosbehoud en herbebossing.’

Door Dick van der Lugt

Bron: Aziatischetijger.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: