Koh Mak

Volgens Lonely Planet is Koh Mak zo’n eiland waar je nooit meer weg wilt. Dat kan ik alleen maar beamen, en ik vraag me zelfs af of ik hier überhaupt over moet schrijven. Het liefst houd ik Koh Mak voor mezelf….

Wij zijn via de andere kant het eiland opgekomen dan de meeste toeristen. Die komen vanuit Bangkok en gaan dan via Trat naar Koh Mak. Wij komen vanuit Cambodja. Vanaf de grens rijd je in anderhalf uur naar Laem Sok waar de ferry vertrekt. Wij zijn, samen met een Thais gezin, de enige passagiers op de veerboot. Naast die paar passagiers gaat er een lading groente, fruit en andere levensmiddelen mee aan boord.

Op de kade worden we verrast doordat er niets gebeurt. Geen schreeuwende jongens die elkaar in de haren vliegen om een taxi aan te bieden. Een taxichauffeuse die ons ziet staan vraagt waar we heen moeten. We noemen de naam van ons en ze tikt een paar cijfers in op haar mobiel. Een halve minuut later zegt ze: “De eigenaresse komt er aan!” Vijf minuten later is de kade leeg.
Nog geen tien minuten later komt de groene pick-uptruck de kade oprijden. Het vrolijke gezicht van de eigenaresse heet ons al welkom voor ze uitstapt. “Ik stond in de andere haven op jullie te wachten!” Ze pakt onze backpacks op met het gemak van een gewichtheffer en legt ze in de truck. Ze stapt met ons in de laadbak en haar broertje rijdt ons naar het resort. “Vanaf nu zijn jullie familie!”

Het Greenview Resort is goedkoop en aan de simpele kant, maar zo rustiek gelegen dat je ’s avonds op je tenen naar je bungalow loopt om de stilte niet te verpesten. De familie bestaat uit de oude vader en moeder, de vriendelijke dochter met haar man die visser is, het broertje dat van kaartspelletjes houdt en een gezellige huiskater, die de borden probeert af te likken nog voordat je klaar bent met eten.

Koh Mak heeft prachtige witte stranden behalve bij het Green View resort. De naam zegt het al, het is groen en het uitzicht is adembenemend. Gelukkig is het eiland zo klein dat je makkelijk met een fiets of een scooter de mooiste stranden kunt bezoeken. Er is een redelijke infrastructuur aangelegd, om de diverse baaien met elkaar te verbinden. Met een scooter rijden we via een bos van rubberbomen in tien minuten naar de westkant, waar de witte stranden liggen.

Aan rust wen je snel en al na de eerste dag aan de westkant verlangen wij naar de rust van ons eigen resort. Koud bier en een hangmat; meer heb je eigenlijk niet nodig. Niet verder vertellen, hè!

Bron: Telegraaf.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: