De andere kant van Bangkok

In iedere miljoenenstad is het verkeer een groot knelpunt. Voor de Thaise hoofdstad Bangkok geldt dat al helemaal. Zowel in de ochtend als ’s avonds staat het er vaak muurvast. En als het rijdt, dan vliegen de motorbikes, bussen, auto’s en vooral taxi’s je links en rechts om de oren. Fietsen in deze hectische metropool lijkt dan ook een onmogelijke opgave.

Toch is een aantal landgenoten erg succesvol met fietstochten in Bangkok;André Breuer is één van hen. Zijn bedrijfRecreational Bangkok Biking heeft drie fietstochten op het programma staan: The Secrets of SiamRickshaw & Hike The Colors en de Colors of Bangkok, waar ik aan deelneem. Het is begin maart en de start van de zomer in Thailand. De temperatuur tikt overdag waarden van 36 graden aan in de broeierige hoofdstad. Om half één in de middag meld ik mij bij het kantoor van Recreational Bangkok Biking aan Soi 71 van Rama III. De starttijd is 13.00 uur en de tocht duurt zo’n 4,5 uur – dat wordt dus gegarandeerd zweten geblazen.

De groep bestaat uit de gids, twee landgenoten, een Duitse man en ondergetekende. Zadels worden op maat vastgezet en we controleren de remmen nog even. Wel zo veilig. Alles werkt en dus fietsen we achter onze Thaise gids aan. We zijn de soi nog niet uit of we belanden direct op Rama III, een van de meest drukke wegen van Bangkok. Vrachtwagens, auto’s en motorbikes razen rechts langs ons heen. Dat lijkt verre van ideaal om je hier met je tweewieler tussen te bewegen, maar de ervaring leert dat je helemaal links van de weg nauwelijks last hebt van het andere verkeer.

Van Rama III naar smalle steegjes
Niet veel later verlaten we de drukke Rama III en duiken we een woonwijk in. De gids vertelt dat hier voornamelijk mensen uit het noordoosten van Thailand (beter bekend als Isaan) wonen die naar de grote stad zijn getrokken om hier te werken. Als taxichauffeur, motorbiketaxi, in een fabriek of in de bouw. De steegjes zijn al niet erg breed, maar omdat de Thai veel van hun spullen buiten stallen wordt het steeds smaller. De gids klingelt regelmatig met haar fietsbel om de bewoners te attenderen op de ‘pottenkijkers’. Een glimlach van ons fietsers is al genoeg om de locals je vriendelijk te laten groeten. De deuren staan wagenwijd open en dat biedt ons de mogelijkheid om letterlijk een blik naar binnen te werpen hoe de mensen hier wonen. Klein, knus en erg dicht op elkaar.

Op het moment dat je hier doorheen fietst, heb je ook geen moment het idee dat je door Bangkok trapt. Het kan een wijk in iedere Thaise stad zijn. We komen aan bij de Chao Praya, de machtige rivier die dwars door Bangkok loopt. Er ligt eenlongtail-boot op ons te wachten om ons naar de andere kant te brengen. Een oude man laadt onze tweewielers in en nadat wij zijn ingestapt, maakt zijn vrouw het touw los. Het oversteken van de Chao Praya duurt ongeveer tien minuten. Heerlijk om even wat wind mee te pakken tijdens zo’n warme dag. Overigens zorgt het briesje dat je meekrijgt tijdens het fietsen ook voor wat verkoeling. Sta je echter even stil, dan gutst het zweet meteen over je voorhoofd.

Groen Bangkok
Zodra we met onze fietsen aan wal van Song Khanong staan ziet alles er totaal anders uit. De hoge gebouwen, villa’s, kleine huisjes en het drukke verkeer hebben plaatsgemaakt voor een groene en vooral rustieke omgeving. Dit gebied is de meest boom- en plantenrijke area van de Thaise hoofdstad. Hier liggen veel fietspaden die dwars door de natuur lopen. Links en rechts van de paden staan huizen en het idee dat ik nog steeds in Bangkok ben, wordt steeds vreemder, vooral omdat het hemelsbreed slechts een paar kilometer van alle drukte ligt. Halverwege de fietstocht pauzeren we bij een klein, lokaal restaurantje waar we een traditionele Pad Tai Kung (met garnalen) eten.

Na het ‘bijtanken’ maken we na een kwartiertje trappen een korte stop bij een tempel, waar we uitleg van de gids krijgen dat het hier om een zeer oud exemplaar gaat. Even binnen kijken zorgt opnieuw voor wat verkoeling. Na een minuut of tien stappen we weer op de fiets en in de verte doemt de skyline van Bangkok alweer op, het is en blijft een machtig gezicht. We fietsen onder de Auttasahakam Ring door en we maken de volgende – verplichte – stop bij de Khlong Lat Luang pier. Inderdaad, we gaan weer varen.

Waterbus
Niet veel later meert de waterbus aan. Onze fietsen gaan uiteraard mee aan boord en we steken de Chao Praya over. Er wacht nog een laatste bezienswaardigheid voor de fietstocht is afgelopen. We stoppen bij een lokale Muay Thai-boksschool waar we jonge Thai-boksers zien trainen en zich letterlijk in het zweet werken. Opnieuw komen we in een Thaise woonwijk terecht waar we ons vakkundig op onze tweewielers door smalle steegjes manoeuvreren. De bewoners groeten opnieuw vriendelijk en zijn onderhand wel gewend aan ‘fietsende pottenkijkers’.

We draaien Rama III op en het is direct weer druk en hectisch. Nu begrijp ik waarom deze fietstocht de Colors of Bangkok heet. Je krijgt tijdens een paar uur fietsen een heel ander beeld van deze Thaise metropool. Al fietsend op Rama III denk ik bij mezelf: “Het voelt alsof we ‘weer in Bangkok zijn’, terwijl we eigenlijk nooit de stad hebben verlaten.”

Bron: Thailandblog.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: