Taxi naar Dusit

Het komt allemaal nog steeds heel langzaam op gang. Maar goed, na het late en uitgebreide ontbijt met de hele (schoon)familie de taxi in en naar het Vimanmek Mansion.

Terzijde. Wat ik totaal niet begrijp is hoe de tuktukwereld tegenwoordig in elkaar zit. Vroeger (opa vertelt) nam je een tuktuk omdat die goedkoper was dan een taxi. Logisch, een opgevoerde brommer is goedkoper dan een auto. Dat je midden in de ondoordringbare smog zat maakte voor de backpacker niets uit. Longkanker alla, maar lekker goedkoop en dus nooit in een taxi. Dit jaar vragen de Tukkers per definitie twee a drie keer wat een airco taxi op de meter kost. Tenzij we gratis willen met één shopstop. Neen, laat maar.

Vimanmek dus. Het paleis van de koning van 1901 tot 1906. Geinspireerd door een tripje naar Europa, maar toch met een duidelijke Thaise stijl? Hij was er blijkbaar snel op uitgekeken, wat onbegrjpelijk is, want het is een heerlijk licht en ruim gebouw. Drie kwart van het gezelschap is indecent gekleed en krijgt bloezen en lappen aangereikt om schouders en knieen in te pakken. We moeten een half uurtje wachten en kletsen gezellig met de gidsen. Vervolgens gaat het in een hoog tempo en met een thaiglish sprekende gids door het gebouw. Je mist een hoop, zeker wanneer je tezelfdertijd ingehaald wordt door acht chinese toergroepen. Bewijs van de opkomende Chinese economie. Had ik al ooit verteld dat je in het chinees niet kunt fluisteren. Dat kan dus inderdaad niet. Wel heel veel serviezen, de eerste douche in Thailand En 20 Thaise typemachines gezien.

Naast het paleis is de Dusit zoo. Ooit de privetuin van de koning, maar tegenwoordig ook voor normale stervelingen en farang te bezoeken. De ouders eten tom yam en som tam in het foodcourt, de kids kip bij KFC, we doen een rondje waterfiets en mogen als hoogtepunt de nijlpaarden voeren. De taxi’s terug stoppen niet meteen, dus worden er twee aangehouden door twee zeer vriendelijke politieagenten. Goede toeristenservice is nooit weg. Daarna zwemmen en vervolgens eten op Khao San, waar de kinderen niet onverdienstelijk een billiard onveilig maken.

Er is nog steeds sprake van gigantische jetlag, dus tijd voor de in de USA vrij verkregen melatonine. Soms moet je de natuur een handje helpen.

Note: Dusit Zoo is dicht bij Prince Palace Hotel

Bron: reisfamilie.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: