Birmese vluchtelingen in de knel door dreigende uitzetting

De verkiezingen in Birma zijn al weer een half jaar geleden. Ze hadden het land democratisch en de situatie voor de Birmese vluchtelingen beter moeten maken. Helaas is die eerder slechter dan beter geworden. Vooral nu ook uitzetting dreigt van ongeveer 150.000 vluchtelingen in de kampen in Thailand. Dat is er nog nooit daadwerkelijk van gekomen, omdat overduidelijk is dat de situatie nog niet veilig is. Desondanks beginnen de Thaise autoriteiten het de vluchtelingen moeilijker te maken. Terug dwingen kan niet, maar door het leven in de kampen nog zwaarder te maken, kiezen vluchtelingen wellicht vrijwillig voor terugkeer naar Birma. Ze worden eerst door de autoriteiten gescreend. Zijn ze daar doorheen, dan komen ze in aanmerking voor hulp van de hulporganisaties en eventueel op lange termijn voor ‘resettlement’ naar het westen. Sinds 2005 ligt deze screening stil; de autoriteiten hopen hiermee de instroom te stoppen. Dit doel is echter niet bereikt: de afgelopen jaren zijn er tienduizenden nieuwe vluchtelingen de kampen in gekomen. Dat ze niet geregistreerd konden worden, had tot op heden geen nadelige gevolgen, behalve dan dat ze niet voor herplaatsing in een ander land in aanmerking kwamen. Hulporganisaties gaven hulp aan iedere vluchteling, geregistreerd of niet. Sinds begin dit jaar maken de Thaise autoriteiten hiervan echter een probleem. Onlangs werd in één van de kampen de voedseldistributie nauwlettend gecontroleerd. Iedere vluchteling zonder vluchtelingenstatus mocht geen voedsel ontvangen. Na overleg op hoog niveau is er een tussenoplossing gevonden. Maar de vraag is: voor hoe lang? Een derde van de vluchtelingen is namelijk niet geregistreerd.

Een ander probleem voor de vluchtelingen is de verminderde financiële steun uit Europa en Amerika. Westerse overheden worden ‘moe’ van dit vluchtelingenprobleem en willen dat er wat verandert. Rampen in andere delen van de wereld vragen ook financiële steun en daarom moeten de Birmese vluchtelingen het met minder doen. Onder meer onderwijsprogramma’s van de Styichting ZOA en voedselverstrekking van andere hulporganisaties lijden hier onder. Op deze manier wordt de druk op de vluchtelingen opgevoerd.

Ook de duizenden vluchtelingen die na de verkiezingen in november de grens overkwamen in verband met oplaaiend geweld, zitten nog steeds in de knel. Officiële cijfers zijn er niet en volgens Thailand zijn ze allemaal teruggekeerd. Volgens Birmese mensenrechtenorganisaties durven velen echter helemaal niet terug vanwege de voortdurende gevechten en de angst voor landmijnen. Veel mensen zijn her en der ondergedoken in dorpjes en in de jungle aan de Thaise kant van de grens. Vooral kleine lokale organisaties doen hun uiterste best om enige hulp te bieden, wat des te belangrijker is omdat er relatief veel ouderen en jonge kinderen bij zijn. De sterkeren zijn vaak achtergebleven om over hun (schaarse) bezittingen en land te waken. Internationale hulporganisaties kunnen geen hulp verlenen op straffe van sancties van de Thaise autoriteiten.

De speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten in Birma heeft onlangs nog gezegd dat het Birmese bewind schuldig is aan dwangarbeid, landonteigening, willekeurige opsluiting en seksueel geweld. Ondanks de belofte van een politieke overgang is de mensenrechtensituatie voor de bevolking verslechterd. En dat is een trieste conclusie.

Auteur: Tijmen van Steeg, medewerker Stichting ZOA

Bron: aziatischetijger.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: